Hashe MD5, SHA-1, SHA-256, SHA-512 tekstu lub pliku oraz generator UUID.
Hash, czyli skrót, to ciąg znaków obliczony na podstawie treści. Ta sama treść zawsze daje ten sam hash; najmniejsza zmiana, nawet jednej litery, daje zupełnie inny. Z hasha nie da się natomiast odtworzyć treści.
Wielu producentów oprogramowania publikuje hash SHA-256 swoich plików. Upuść pobrany plik i wklej opublikowany hash w pole porównania: jeśli się zgadzają, plik jest nienaruszony i nie został po drodze zmieniony.
| Algorytm | Długość | Zastosowanie |
|---|---|---|
| MD5 | 32 znaki | Szybka kontrola integralności, nie do celów bezpieczeństwa |
| SHA-1 | 40 znaków | Przestarzały, odradzany do celów bezpieczeństwa |
| SHA-256 | 64 znaki | Obecny standard: weryfikacja, podpisy |
| SHA-512 | 128 znaków | Maksymalny margines bezpieczeństwa |
Do przechowywania haseł żaden z tych algorytmów sam nie wystarczy: potrzebne są specjalne, celowo wolne funkcje, takie jak bcrypt czy Argon2.
UUID to unikalny 128-bitowy identyfikator, na przykład 3f2a9c1e-7b4d-4e8a-9f21-0c5d8e6b1a47. Wersja 4, generowana tu z kryptograficznej losowości, służy do nazywania rekordów, plików lub zamówień bez ryzyka duplikatów.
Nie. Hashe oblicza przeglądarka; nic nie opuszcza Twojego urządzenia.
Nie, hash działa tylko w jedną stronę. Tylko bardzo krótkie lub bardzo popularne teksty da się odgadnąć, testując listy słów: dlatego nie używa się MD5 do ochrony haseł.
Teoretycznie tak, w praktyce nie: trzeba by generować miliardy na sekundę przez dziesięciolecia, żeby mieć jakąkolwiek szansę na duplikat.