MD5-, SHA-1-, SHA-256- en SHA-512-hashes van een tekst of bestand, plus een UUID-generator.
Een hash is een reeks tekens die uit een inhoud wordt berekend. Dezelfde inhoud geeft altijd dezelfde hash; de kleinste wijziging, al is het maar één letter, geeft een totaal andere. Omgekeerd is het onmogelijk om de inhoud uit de hash terug te halen.
Veel softwaremakers publiceren de SHA-256-hash van hun bestanden. Sleep het gedownloade bestand hierheen en plak de gepubliceerde hash in het vergelijkingsveld: komen ze overeen, dan is het bestand intact en onderweg niet gewijzigd.
| Algoritme | Lengte | Gebruik |
|---|---|---|
| MD5 | 32 tekens | Snelle integriteitscontrole, niet gebruiken voor beveiliging |
| SHA-1 | 40 tekens | Verouderd, afgeraden voor beveiliging |
| SHA-256 | 64 tekens | De huidige standaard: controle, handtekeningen |
| SHA-512 | 128 tekens | Maximale veiligheidsmarge |
Om wachtwoorden op te slaan is geen van deze algoritmes op zichzelf genoeg: daarvoor heb je speciale, bewust trage functies nodig, zoals bcrypt of Argon2.
Een UUID is een unieke identificatie van 128 bits, bijvoorbeeld 3f2a9c1e-7b4d-4e8a-9f21-0c5d8e6b1a47. Versie 4, hier gemaakt met cryptografisch toeval, gebruik je om records, bestanden of bestellingen een naam te geven zonder risico op dubbelingen.
Nee. De hashes worden door je browser berekend; er verlaat niets je apparaat.
Nee, een hash werkt maar één kant op. Alleen heel korte of veelvoorkomende teksten zijn te raden door woordenlijsten te testen: daarom gebruik je MD5 niet om wachtwoorden te beschermen.
In theorie wel, in de praktijk niet: je zou tientallen jaren lang miljarden per seconde moeten aanmaken om enige kans op een dubbele te hebben.